Leonia Nastał: Życie i mistyczne doświadczenia polskiej zakonnicy

Droga niemowlęctwa duchowego

Podcast opowiada o niezwykłej postaci Służebnicy Bożej siostry Leonii Nastał, której duchowość stanowi rozwinięcie „małej drogi” św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Jej mistyczne doświadczenia, pełne pokory i czułości wobec Boga, prowadzą nas ku głębszemu zrozumieniu tego, co znaczy być dzieckiem w oczach Boga.

Leonia przypomina, że świętość nie rodzi się z heroicznych czynów, lecz z zaufania, prostoty i bezgranicznej miłości. Jezus zaprasza ją — i nas wszystkich — do drogi niemowlęctwa duchowego: całkowitego oddania się Bożej woli, z dziecięcą ufnością i miłością.

Świętość z sąsiedztwa

W życiu Leonii widać niezwykłe połączenie zwyczajności i mistycyzmu. Jej codzienna praca w klasztorze przeplata się z głębokim życiem modlitwy i duchowych dialogów z Jezusem. To w tej prostocie objawia się to, co papież Franciszek nazwał „świętością z sąsiedztwa” – bliską, cichą, zakorzenioną w codzienności.

W 1925 roku Leonia wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej. Jako zakonnica poświęcała się pomaganiu innym siostrom w nauce i pracy. Miała także zamiłowanie do tzw. “duchowego niemowlęctwa”, które również propagowała w swoich naukach.

Siostra Leonia Nastał pokazuje, że świętość to nie odległy ideał, lecz sposób przeżywania każdego dnia w obecności Boga: w obowiązkach, cierpieniu i relacjach z ludźmi.

Mistyczne rozmowy z Jezusem

Od 1934 roku Leonia zapisuje swoje duchowe doświadczenia w ośmiu zeszytach zatytułowanych Życie wespół z Jezusem. Są to rozmowy pełne czułości, ale i wewnętrznych zmagań, w których Jezus uczy ją posłuszeństwa, zaufania i miłości. To właśnie w tych dialogach padają słowa, które stają się kluczem do jej duchowości:

„Miłością wieczną umiłowałem cię.”

Te mistyczne doświadczenia prowadzą ją ku duchowym zaślubinom z Dzieciątkiem Jezus, które symbolizują całkowite oddanie się Bożej miłości.

Dlaczego ludzie nie kochają?

Podcast stawia pytanie – dlaczego tak trudno nam kochać? Odpowiedzią Leonii jest spojrzenie na miłość oczami Boga: prawdziwa miłość rodzi się z prostoty i czystego serca, które nie szuka uznania. To właśnie na tej drodze, prowadzonej przez Jezusa, człowiek odnajduje sens życia i głęboki pokój serca.

Objawienia i duchowe wizje

W dzienniku duchowym „Uwierzyłam Miłości” siostra Leonia opisuje swoje objawienia i wizje. Mistyczka doświadczała bliskości Jezusa, który — jak pisała — „mówił do niej w głębi duszy”. Te duchowe spotkania były nie tylko osobistym przeżyciem, ale także wezwaniem do głoszenia światu prawdy o Bożej miłości. W jednym z objawień Jezus ukazał jej, jak bardzo pragnie, by ludzie na nowo odkryli prostotę serca i ufność dziecka.

Czym jest objawienie mistyczne? Dla Leonii było to doświadczenie miłości, które przemienia duszę i nadaje sens cierpieniu. Jej świadectwo pokazuje, że Bóg przemawia nie w hałasie świata, lecz w ciszy modlitwy i kontemplacji.

Dziedzictwo duchowe siostry Leonii Nastał

Dziś zapiski siostry Leonii — Uwierzyłam miłości — inspirują tysiące ludzi, którzy szukają duchowego światła w świecie pełnym niepokoju. To opowieść o miłości, która przemienia serce i przywraca wiarę w dobro.

Wprowadzenie do życia siostry Leonii

Leonia Maria Nastał urodziła się 8 listopada 1903 roku w Starej Wsi. Jej wczesne życie rodzinne naznaczone było trudnościami. W odnalezionych księgach metrykalnych ojciec Leonii, Franciszek Nastał, opisany jest jako człowiek agresywny i niezrównoważony, skłonny do alkoholu. Po śmierci dwojga dzieci z rodzeństwa Leonii ojciec wyemigrował do Ameryki. Pozostała na miejscu matka Leonii, Katarzyna, opiekowała się dziećmi i uczyła pobożności. To właśnie ona stała się dla córki opoką i źródłem nauki o wierze i Kościele.

Doświadczenia mistyczne Leonii Nastał

Siostra Leonia przeżywała rozmowy z Jezusem, objawienia i wewnętrzne natchnienia, o których pisała z pokorą i prostotą. Wspominała o potrzebie oddawania chwały Bogu nawet w drobnych rzeczach. Podkreślała rolę modlitwy, ciszy i kontemplacji oraz znaczenie uznania własnej małości jako fundamentu zaufania Bożej miłości. Jej mistyczne przeżycia ukazują, że spotkanie z Bogiem zachodzi w codzienności wypełnionej miłością, a niekoniecznie w spektakularnych zjawiskach.

Życie duchowe siostry Leonii

Duchowe życie Leonii było oparte na modlitwie, poście, wyrzeczeniach i głębokiej ascezie, lecz nie pozbawione radości. W swoich zapiskach mówiła o radości z bliskości Jezusa i pokoju wynikającym z zawierzenia Bogu. Jej dziennik „Uwierzyłam Miłości” świadczy o całkowitym oddaniu się prowadzeniu Boga i przypomina, że świętość to przemiana codziennych doświadczeń w przestrzeń Bożej obecności.

Wierność i codzienne oddanie

W życiu zakonnym siostra Leonia wykazywała niezwykłą wierność w małych rzeczach. Codziennie przyjmowała Komunię Świętą i oddawała wszystkie swoje obowiązki na chwałę Boga. W jej pismach często powraca motyw pokory i posłuszeństwa wobec woli Bożej. Dla niej każde cierpienie, każda modlitwa, każdy gest miłości bliźniego był sposobem uczestnictwa w dziele zbawienia.

Jej przykład przypomina, że świętość nie jest abstrakcyjnym ideałem, lecz życiem w zgodzie z Ewangelią – nawet wtedy, gdy wymaga to ofiary.

Powołanie do miłości odwiecznej

Siostra Leonia działała w Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej. Wierzyła, że prawdziwe szczęście pochodzi z bezinteresownej miłości i całe życie poświęciła służbie Bogu i ludziom, zwłaszcza potrzebującym wsparcia duchowego. Jej przesłanie głosi, że miłość jest sensem duchowej drogi i można odnaleźć Boga w drobnych aktach dobroci wobec bliźniego.

Choroba i śmierć s. Leonii

Leonia Nastał zmarła 10 stycznia 1940 roku w Starej Wsi. Jej ostatnie lata upłynęły w chorobie, która osłabiała ciało, ale wzmacniała ducha. Do końca zachowała pokój serca i zaufanie do Boga. Jej śmierć uznawana jest za świadectwo życia pełnego pokory i miłości, a także nadziei w cierpieniu.

Dziedzictwo duchowe

Duchowe nauki i pisma Leonii Nastał, szczególnie „Uwierzyłam Miłości”, mają szerokie grono odbiorców i były wielokrotnie wznawiane. Jej przesłanie jest kontynuowane przez siostry z Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej. W 2016 roku ogłoszono dekret o heroiczności jej cnót, a od 1962 roku trwa proces beatyfikacyjny. Ona sama jest symbolem pokornej świętości i Bożej bliskości dostępnej każdemu.

Leonia Nastał jest uważana za patronkę dzieci, doświadczających trudności w życiu.

Modlitwa za wstawiennictwem Sługi Bożej Siostry Leonii Marii Nastał: